Gdzie żyje bóbr?

Bóbr jest zwierzęciem ziemno-wodnym i posiada szereg adaptacji do takiego trybu życia. Małe oczy chronione są podczas pływania trzecią, przezroczystą powieką. Fałdy skórne, zamykające kanały uszne i nosowe, oraz rozdwojona warga górna, zamykająca otwór gębowy, umożliwiają pracę pod wodą. Nozdrza, oczy i uszy osadzone są wysoko, prawie na jednym poziomie, co pozwala bobrowi bezpiecznie obserwować otoczenie podczas pływania na powierzchni i przy minimalnym wynurzeniu.

Bóbr może przebywać pod wodą aż do 15 minut i w tym czasie przepłynąć nawet pół kilometra (dla porównania, wydra tylko 4 minuty).

Bóbr prowadzi nocny tryb życia, rozpoczynając aktywność o zmroku i kończąc o wczesnych godzinach porannych.

Jak bóbr się porusza?

Kończyny przednie są z chwytne, służą do wolnego poruszania się na lądzie, kopania nor, zdobywania pokarmu oraz pielęgnacji futra. Kończyny tylne – masywne, o placach spiętych błoną pławną – pełnią istotną funkcję podczas pływania.

Jak wygląda życie rodzinne bobra?

Bobry są w zasadzie monogamiczne, żyją w trwałych rodzinach. Przyjmuje się, że liczebność jednej rodziny wynosi przeciętnie 4 osobniki (rodzice, młode tegoroczne i z roku poprzedniego). Gody odbywają w styczniu i lutym, a kopulacja ma miejsce w wodzie. Młode rodzą się w maju i czerwcu po 105–107 dniach ciąży i już w pierwszych dniach życia widzą i potrafią pływać. Samice dają rocznie jeden miot, w którym są średnio dwa młode (maksymalnie sześć). Opiekę nad potomstwem sprawuje zarówno samica, jak i samiec, pomaga również starsze rodzeństwo. Małe bobry w pierwszym miesiącu życia żywią się wyłącznie mlekiem matki.

Zwierzęta te żyją do 30 lat, ale okres ich intensywnego rozrodu przypada między 5 a 10 rokiem życia.

Jak bóbr oznacza swoje terytorium?

Bobry wykazują silny behawior terytorialny. Zasięg zajmowanego terytorium dorosłe osobniki znakują wydzieliną gruczołów analnych (przyodbytowych), czyli tak zwanym strojem bobrowym (castoreum) o zapachu piżma, pozostawianym na niewielkich kopcach zbudowanych z ziemi i roślinności. Bobry zaczynają znakować teren wczesną wiosną, proces ten nasila się późną wiosną, w okresie wychowu młodych, i trwa do jesieni.

Wielkość zajmowanego areału określana jest przez dostępność zasobów pokarmowych i warunków hydrologicznych danego obszaru. Długość linii brzegowej cieku zajmowanego terytorium waha się od 1 do 4 kilometrów.