Jak wygląda bóbr?

Bóbr europejski Castor fiber to ssak należący do rzędu gryzoni, w Eurazji jest ich największym przedstawicielem. Całkowita długość osobników tego gatunku wynosi od 90 do 110 cm, a masa ciała 9–30 kg. Masywny tułów, bez wyraźnie zarysowanej szyi, przechodzi w głowę. U bobra nie występuje dymorfizm płciowy. Umaszczenie jest zmienne: od barwy płowej, poprzez brązy, aż po czerń. Gęste futro jest pielęgnowane codziennie, bobry wyczesują je rozdwojonym pazurem drugiego palca tylnej stopy, a także natłuszczają wydzieliną gruczołów przyodbytowych. Nadaje to sierści wodoodporność i chroni przed utratą ciepła.


Jakiego koloru bóbr ma zęby?

Charakterystyczne dla bobra są również dwie pary dużych siekaczy pokrytych pomarańczowym szkliwem. Diastema, czyli przerwa między siekaczami a zębami przedtrzonowymi,  u bobra osiąga 70% całkowitej długości szczęki. Pozwala to na zamykanie jamy gębowej podczas pracy pod wodą, kiedy siekacze pozostają ciągle na zewnątrz. Siekacze dolne dochodzą do 15 cm długości, podobnie jak górne nie mają korzeni i rosną przez całe życie.
Bobry muszą je nieustannie ścierać i nawet w czasie snu poruszają szczękami.

Po co bobrowi ogon?

Spłaszczony ogon, inaczej zwany pluskiem lub kielnią, ma długość 20–25 cm, szerokość 11–17 cm i jest pokryty zrogowaciałymi łuskami, z pojedynczymi włoskami. W wodzie ogon pełni funkcję steru i napędu, natomiast na lądzie jest podporą przy transportowaniu patyków – materiału do budowy tam i żeremi. Charakterystyczne uderzenie ogonem o wodę jest sygnałem ostrzegawczym dla innych osobników o zbliżającym się niebezpieczeństwie. Ogon służy także jako magazyn tłuszczu i jest organem termoregulacji.